Interview met Reda Kharchouch

Voorafgaande willen we uiteraard graag weten hoe het met je gaat in deze corona tijd zowel privé als op voetbalgebied.
“Met mij gaat het goed, heb gelukkig niks te klagen. Voetbal missen we natuurlijk allemaal als liefhebber, maar ik ben gelukkig. Daarnaast ben ik elke dag bezig met een training die ik voorgeschoteld krijg van de club.”

In mijn inleiding beschreef ik jouw weg via VVA/Spartaan naar Ajax. Zag jij destijds deze stap aankomen en was er überhaupt veel belangstelling voor je ?
“Is alweer een lange tijd terug. Het was een nieuwe tijd voor mij natuurlijk. Ik was jong (19 jaar) en het was mijn eerste jaar als spits. Er waren hier en daar wel wat clubs die wat belangstelling hadden, maar niet hoger dan de 1e klasse. De stap naar Ajax maakte ik uiteindelijk via Randy Sanches. Hij was de enige keeper bij wie ik niet scoorde dat seizoen en hij wist hoe gevaarlijk ik was. Hij kende de trainer Jorg Smeets en via omwegen belandde ik bij Ajax.”

Je kwam uit de derde klasse en maakte meteen een reuzestap naar de hoofdklasse. Hoe heb je dat ervaren?
“Op zich wel oké. Het ging allemaal een fractie sneller dan dat ik gewend was. Trainingen waren veel professioneler, materiaal was anders en de accommodatie was geweldig. Ik kreeg ook te maken met 3 á 4 trainers in plaats van 1. Zo werd er veel meer op me gelet waardoor je als speler alleen maar beter wordt.”

Ajax bracht jou toch uiteindelijk via de zaterdag 2 pas richting het eerste team, iets waar jij het niet altijd mee eens was.
“Je bent en blijft een voetballer met ambities. Ik zag mezelf goed gaan bij de zaterdag 2 en voor mijn gevoel leek ik het 1e aan te kunnen. Dat is natuurlijk een klein beetje brutaliteit destijds als jongen die een toekomst voor zich ziet. Desondanks bleef ik hard werken en bleef elke week bewijzen dat het tweede niet mijn niveau was. We mochten uiteindelijk met zijn drieën (Stanley Akoy, Roy Deken en ik) naar de zaterdag 1 en toen begon het sprookje en de ontwikkeling.”

Na twee seizoenen waar je indruk maakte kwam Quick Boys. Wat gaf de doorslag om juist daar te tekenen en weg te gaan bij Ajax?
“Een andere omgeving beproeven. Ik ben nooit buiten Amsterdam geweest en wist niet hoe het daar er uit zag. Vanuit verhalen van voetballiefhebbers kwam ik erachter hoe groot een club als Quick Boys is. Van verhalen naar filmpjes op Youtube en een gesprek bij Quick Boys. Ik had er meteen een goed gevoel bij. Daarnaast, als ik me niet vergis, speelde Quick Boys toen in de 3e divisie wat toen een stap hoger was dan Ajax.”

Uiteindelijk liep het een klein beetje anders, want ondanks jouw prima prestaties in Katwijk en de enorme populariteit bij de supporters vertrok je. Waarom?
“Ik raakte helaas geblesseerd. Uit eerste diagnose bleek dat ik er lang uit zou liggen. Quick Boys riep mij toen op voor een gesprek omtrent mijn nieuwe contract. Tot mijn verbazing kreeg ik niet bepaald steun en ging het heel snel om het geld. Geld dat ik van het huidige seizoen moest inleveren en van het nieuwe seizoen ook nog eens 75%. Na de operatie bleek dat ik er veel korter uit zou liggen. Toen kwam er opeens een gesprek en kwamen ze terug op hun woorden. Ik was er inmiddels klaar mee en wilde vertrekken. Quick Boys meldde toen dat we er niet uitkwamen met het contract, maar ik voelde me niet meer gesteund door het bestuur dat er toen was.”

De revalidatie heeft ongeveer zeven maanden geduurd. Ben je altijd blijven geloven in je comeback op niveau?
“Ik was jong, ambitieus en had nooit een blessure opgelopen dus het was allemaal nieuw voor mij. Door dat het nieuw was verwachtte ik wel weer op het niveau terug te komen als voor mijn blessure en dat lukte me aardig. Ik kwam net in de voetbalwereld kijken waardoor mijn ambities alleen maar bleven en dat bleef groeien naar de top.”

Even leek het erop dat je terug zou keren bij Ajax, maar OFC werd jouw volgende stap en met groot succes uiteindelijk.
“Dat was een stukje goede communicatie met dank aan Jan Fleijsman. Jan belde mij op na mijn blessure en sprak lovend en op de juiste manier. In plaats van een mes in me rug vertelde hij mij dat ik ondertussen een jongen van de club was geworden en per direct kon komen revalideren om het seizoen erna weer bij Ajax aan sluiten. Dat deed veel met me. Een weekje of twee na het belletje met Jan begon mijn revalidatie bij Richard Smith en daar kwam ik in aanraking met OFC. Ik kreeg hun ambities aan te horen en hoe zij streven om naar de 2e divisie te gaan, maar ik had al deels “ja” gezegd tegen Ajax. Ik belde Jan op met het verhaal wat mijn ambities waren als jongeman en vooral hoe ik ernaar keek die stap te willen maken naar OFC om daar bovenin mee te doen. Het een ander en hoger podium om mezelf te bewijzen. Ajax speelde toen hoofdklasse en stond op de ranglijst 6e toen ik mijn keuze maakte. Jan belde mij netjes op en zei “Reda, ik sta je ambities niet in de weg en wens je veel succes. Zet hem op, wel ooit terugkeren naar Ajax.”

Inmiddels wisten ook de betaald voetbalclubs wie Reda Kharchouch was. Na een flirt met Sparta werd het toch Telstar.
“Veel clubs durfde het niet aan met een 23-jarige amateurvoetballer uit de 3e divisie. Bij Telstar liep ik al een langere tijd stage en speelde mee met heel wat wedstrijden. Daarin presteerde ik beter dan hun spits, waardoor ik mezelf in de kijker speelde. Uiteindelijk was Telstar de enige club die het echt aan durfde en vol voor mij ging.”

Wat me opvalt is dat je iedere keer een trede omhoog gaat en deze ook steeds ogenschijnlijk moeiteloos neemt. Hoe zit dat?
“Het zijn natuurlijk allemaal mooie stappen. Of ik het verwacht had weet ik niet echt, maar ik ben wel altijd ambitieus geweest en wilde wel altijd weten waar mijn lat lag. Het echte succes heb ik nog niet geboekt voor mijn gevoel. Dat zal pas zijn als ik de top haal! Er zijn natuurlijk wel factoren waar ik me aan houd waardoor ik steeds beter wordt en presteer als voetballer. Ik blijf focus hebben op m’n doelen, mentaliteit en discipline staan op nummer 1. Daarnaast eet ik goed, denk aan m’n lichaam en ontwikkel mezelf altijd door extra of andere dingen te doen dan een ander. Daarnaast blijf ik goed luisteren naar de tips en tops die ik meekrijg van ervaren voetballers en deskundigen.”

Wat de toekomst brengt weet niemand in deze onzekere tijden, maar dat jij binnenkort of na nog 1 jaar Telstar waarschijnlijk weer een stapje omhoog gaat is een kwestie van tijd. Had je deze route naar betaald voetbal ooit zelf voor ogen?
“Om heel eerlijk te zijn nee. Ik had wel altijd gezegd dat ik graag een wedstrijd zou willen proeven in het betaald voetbal om te weten of ik echt slechter was dan de andere aanvallers en vanaf daar dan mijn ontwikkeling voort te zetten.”

Tot slot Reda; waar je ook speelt … jouw populariteit is enorm, je uitstraling perfect en je bent altijd beleefd en correct. Je bent echter een spits en dat moeten toch eigenlijk altijd wel boefjes zijn. Jij voldoet buiten het veld absoluut niet aan die zogenaamde beeldvorming.
“Hahaha. Voetbal wordt gespeeld op het veld en dat duurt meestal ongeveer 90 minuten. Hierin ben ik geen beleefd en correct jongetje, maar ben ik een strijder die vanaf het eerste fluitsignaal alles geeft om te winnen. Er gebeurt iets met mij op het moment dat het fluitje gaat en veel mensen weten dan … de wedstrijd begint, let’s play the game. Na het laatste fluitsignaal ben ik weer Reda, de jongen die dan of een grote lach krijgt door de winst en genoten heeft van het spel of de Reda die teleurstellend is en gaat nadenken wat er beter kon.”

Wil je nog iets zeggen tegen onze lezers, supporters en in het algemeen tegen al die mensen binnen de Ajax amateurtak?
“Jullie passie voor voetbal is enorm en dat is mooi om te zien. Het is een kleine afdeling in de grote club Ajax met de geweldige mensen die toch jongens de kans geven om in het Ajax-shirt te mogen voetballen. Van supporters tot jij die dit geschreven hebt, het zijn allemaal mensen met een warm hart. Daarom dank ik jullie voor twee mooie seizoenen waar ik als speler enorm ontwikkeld ben en daardoor sta waar ik nu sta. In deze moeilijke tijd kunnen we helaas niet anders dan elkaar steunen en er te zijn voor onze dierbaren, ons te houden aan de regels van de overheid zodat we snel weer het veld op kunnen en nog meer talenten mogen begroeten bij de amateurs van Ajax zoals het meest recente voorbeeld van Koen Blommesteijn die naar FC Volendam gaat. Iedereen die zijn steentje bijdraagt bij deze mooie vereniging, bedankt en hopelijk zien elkaar gauw weer. Groetjes Reda.”

Reda, ongelofelijk bedankt voor jouw tijd en aandacht. Het was mij een genoegen jou meer dan terecht even in het zonnetje te zetten. Onthoudt één ding … bij Ajax wordt je nog steeds door iedereen omarmd en ben je altijd meer dan welkom! Tot slot wil ik de overige redactieleden van onze website bedanken voor hun input bij mijn bijdrage.

Tekst: Marcel Wagenmakers
Foto’s: Rob van Vliet

Share